Vandaag in Trouw: interview over onze poolexpedities en walvissen als CO2 stofzuigers

Interview in Trouw over onze poolexpedities

Hoe een walvis van 100.000 kilo het klimaat stabiliseert

De toekomst van expedities: wetenschap en avontuur slaan samen de handen ineen voor onderzoek naar klimaat, biodiversiteit en het behoud van het een na grootste zoogdier op aarde, de ijswalvis (Groenlandse walvis). Sinds dit voorjaar maak ik deel uit van het Icewhale team en ben ik toegetreden tot het bestuur van de Icewhale Foundation. De Icewhale Foundation zet zich in voor de toekomst van de IJswalvis en het herstel van de Noordpool-natuur.  Poolexpedities 2.0. Na eeuwen walvisjacht gaan we nu op expeditie om walvissen te beschermen en onderzoek te doen naar biodiversiteit en klimaat.

Impressie van het onderzoeksschip IJsschip NL

Impressie van het nog te bouwen onderzoeksschip. We zijn op zoek naar fondsen om het schip te laten bouwen.

Walvissen beschermen voor het klimaat en CO2 reductie

De Icewhale foundation heeft twee doelen. Het in kaart brengen en het beschermen van het voortplantingsgebied van de IJswalvis en multidisciplinair Arctisch onderzoek naar biodiversiteit en klimaat in de donkere poolwinter.  In een recent artikel door topeconomen van het Internationaal Monetair Fonds wordt geschreven dat een walvis 1000 bomen waard is als het gaat om CO2 reductie en een economische waarde vertegenwoordigt van 2 miljoen dollar dankzij zijn bijdrage aan klimaatherstel (IMF: A strategy to protect whales can limit Greenhouse gases and global warming).

Aarde is een zelfregulerend systeem

De aarde is een prachtig zelfregulerend systeem dat heel goed in staat is zichzelf in balans te houden. Daarvoor hebben we bossen, oceanen, walvissen, plankton, insecten. Oftewel: biodiversiteit. Ware het niet dat wij mensen dat systeem ontregelen door grootschalige ontbossing, walvisjacht het gebruik van gif in de landbouw en industrie en we produceren heel veel CO2.

Nu pak ik er een uit, de walvisjacht. Walvisjacht? Dat is toch honderden jaren geleden hoor ik je denken. Dat is juist. De 50.000 ijswalvissen, het een na grootste zoogdier op aarde (100.000 kilo), zijn bejaagd tot ze bijna zijn uitgestorven. Nederland had daarin als grondlegger van de walvisvaart een stevig aandeel. De populatie ijswalvissen is hier nooit van hersteld. Van de Spitsbergen populatie ijswalvissen zijn er maximaal 200 over. Er zwommen ooit 5 miljoen walvissen in onze oceanen wereldwijd. Daarvan zijn er zo’n 1.7 miljoen over. Als we in staat zijn de walvispopulatie te laten herstellen tot 5 miljoen dieren zou dat 10 procent van de wereldwijde door de mens veroorzaakte CO2 kunnen compenseren. Kortom, het in stand houden van bossen, oerwouden, walvispopulaties en biodiversiteit, is net zo belangrijk als technische oplossingen om CO2 te reduceren.

Vandaar dat wij zeggen: we gaan op expeditie om onderzoek te doen en walvissen te beschermen. Met onze Icewhale foundation richten we ons niet alleen op de ijswalvissen, we combineren dat met onderzoek naar klimaat en biodiversiteit. Bijvoorbeeld door het meten van ijsdiktes voor de kalibratie van satellietmetingen waardoor klimaatmodellen beter worden.

Interview in Trouw Groen

Vandaag publiceert Trouw een interview met onze bevlogen voorzitter Herman Sips. Hoe een walvis van honderdduizend kilo het klimaat stabiliseert. Wat mij betreft een prachtig interview.
Lees hier het interview >> 

—-

Wil je meer weten over klimaat en duurzaamheid? Ik geef lezingen en webinars over klimaat en duurzaamheid.

Categorie: